Nabij-de-Doodervaring: tijd en afstand spelen geen rol

Het was 9 april 1981. Het leven gaf hem een drietal geschenken in de vorm van een Bijna-Dood-Ervaring. Tegenwoordig noemen we het een Nabij-de-Doodervaring. Rinus van Warven noemt het drie ervaringen in de vorm van een supersnelle reis naar de lichtende eenheid van het bestaan. Hij spreekt graag over existentiële ervaringen, die je in contact brengen met de dragende grond van het bestaan:

  • De leegte of de eenheid zonder waarom
  • Het hier en nu of de eenheid zonder waarheen
  • De liefde of de eenheid zonder waartoe

Nabij-de-Doodervaring is een authentieke ervaring is, die niet te herleiden tot fantasie, psychose of zuurstoftekort. Het is een ervaring die een mensenleven blijvend verandert. ‘De NDE is zowel een existentiële crisis als een indringende levensles. De veranderingen van mensen na een NDE ontstaan door het bewust ervaren van een dimensie waar tijd en afstand geen rol spelen, waar verleden en toekomst geschouwd kunnen worden, waar men zichzelf compleet voelt en geheeld weet, en waar oneindige kennis en onvoorwaardelijke liefde ervaren wordt.’

Wie een Nabij-de-Doodervaring heeft meegemaakt wordt na deze haar ervaring vaak religieuzer en/ of spiritueler. De gevestigde godsdienstigheid zou minder institutioneel moeten zijn. “Ik geloof niet meer, ik weet. Ik heb een diep innerlijk weten aan mijn ervaring over gehouden. Niemand hoeft mij te vertellen wat ik vanbinnen al weet.”

Veel mensen met een NDE zien hun ervaring als een het begin van een spiritueel proces. Mensen met een NDE weten dat pijn, verdriet, lijden en dood niet het hoogste woord hebben. Ze hebben ervaren dat het licht doorbreekt en het leven wordt oneindig veel sterker dan de dood. Hun verhalen zetten een streep door al onze ideeën over wat wel en niet mogelijk is in de alledaagse werkelijkheid: de opstandingskracht van het Licht is in ieder mens aanwezig.

hier de agenda widget voor deze lezing